Anasayfa / Genel / yine daldım uzun yazmaya başladım ...

yine daldım uzun yazmaya başladım ...

yine daldım uzun yazmaya başladım , burada da bloglayım dedim ,beni anlatan bir arkadaş benim için deli yazar demişti ve ben o zamanlar her çeşit kağıda  her fırsatta yazardım , yazı yazmayı anlatmak aslında en anlamsız olan.

hayatı anlatmaya başlasam canınız sıkılacak , işte burada yazmak, sanki birileri yazdığımı dert edecekmiş gibi inanın kasıyor..

neyse kasmama gerek yok aslında beğenmeyen okumasın , sabahtan beri sıkıntıdan patlıyorum bir sağa bir sola gidip geliyorum, geriyor insanı olmamazlıklar , yok evet 

 yok ve bu yokluk ,aslında olabilecek en puşt durumlardan biri , yani şimdi sen hürsün ama sabitsin  bu nasıl hür olmak ,ben çay içerken bile parayı düşüneceksem, şarap içerken nasıl düşünmem, nasıl filozof olmam, yani şimdi ben yokları cebimde taşıyorsam nasıl var olacağım , bakkala yok versem o da bana yok verecek , yok demek evet cebimde yok var seninle cebimdekilerin tamamını paylaşrım desem yalan söylemem,işte o yok olmak ,işte o yok olmak bu yazıyı bile yok ediyor, şimdi ben yazıyorum ama haftaya kaç haftadır söz verdiğim sözleri cebimdeki yok ile nasıl yerine getireceğim diye daldım , şu an aslında durmam lazım ,duramam herşey yok olsa da yazı sürmeli ,yazmak var olmak olmalı , yazmak sokaktaki tek gözü kör kediyi bile yazmak , tek gözü olan tek gözü kör kedi, kör olan gözünü olmayan gözünü patisi ile okşuyor ,yok olanı okşamak ,aynen benim yok ile dolu cebimi okaşadığım gibi ,yok yok ama var olandan daha bir sevimli ...

aynen yazmak tuşlara bakarak ,harflerden emir alarak yazmak ,kalem ile yazmak harfleri görmeden yazmak ,"bütün o kelimeler bu kalemin içinden mi çıkıyor" demişti küçük bir çocuk , o zaman kaleme bakmıştım ,senin damarlarında bu yazılanlar yoktur ama biri bu yazılanlara sahip çıkacaksa yine de o kalem olsun be dedim , kalem olsun,kalemle arakadaşlığıım fazla sürmüyordu çabuk bitiyordu kırılıyordu, ama herzaman yanımda idi , kağıt bazen olmuyordu ,ama kalem her zaman elimin altında oluyordu,şimdi bu tuşlar bana yabancı ,alışıncaya kadar çok zorlandım ve daha da harflere bakmadan yazamıyorum ,daha da o harfler her zaman oradamı diye merak diyorum ...o harfler hep orda ama her zaman yanımda değil  , yine her zaman kalemim yanımda...kağıdım sokaklarda..

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !
Bu içeriği duvarında Paylaş
  • Bu içeriği arkadaşlarınla paylaş!
  • Yeni içerikler bul!