Şehir kerizi, köy kurnazı.
Dışardan bakan şehirliye hep uzak durur, şehirli pehlivanlık yapmaz, uzaktan dövüşür, öyle olunca şehirli hiç bir zaman mazlum görüntü vermez. Şehirli her zaman güçlü olmak, güçlü görünmek zorundadır, yoksa düşerse köylüye ya da köylü kafalıya muhtaç olur, şehirli şehirliye düşünce sarılmaz-sarılamaz, kimseye sarılamaz, işte o an düşene sarılan köylüdür, sana bir tek köylü ya da köylü kafalı aileden ya da yakınlarındandır ve o an o köylüye muhtaçsan, sen iflah olmazsın. Şehirli her zaman akıllı olmak zorundadır çünkü köylü tilkidir-kurnazdır, kulağının üzerine yatmış beklemektedir, onun zamanlarda sorunu yoktur sabırlıdır, neden sabırlıdır? Çünkü onun genlerinde saat-gün-ay diye bir şey yoktur o mevsimleri takip eder, güneşi-yağmuru-karı takip eder, aman düşme. 24–12–95
