Eski notlardan–13.07.2005/
"kâğıt var, kalem var, ama yazmanın psikolojik olarak kodlanması eksik ve psikolojik olarak darmadağınık bir durumda olmamda, yazının bu durumda olmasını getiriyor. Şimdi ne yapayım kardeşim? Parasızlıktan, yapacağımız olsa da yapamıyoruz"
-"Lafa geldi mi battı balık psikolojisi ama pratikte, madem battı, bitti, öldü ne fark eder, lafları, o zaman dünya senin be kardeşim, kim tutar seni, korkuya gerek yok, ya da korkmanın anlamı yok e neden öyle olmuyor? Demek ki kaybeden adamda, yok olmaya "cesaret"te başlıyor "cesaret"te yok olmaya başlıyor, o da batıyor! Yoksa madem kaybedecek bir şeyim yok diyorsun o zaman saldır be kardeşim, ama öyle olmuyor, kaybeden adam, yalnızca bu oyunu kaybetmiş olmuyor, gücünü de, cesaretini de kaybediyor, belki anlık çıkışlar olabilir ama işin aslı "kaybeden", olayın özünde her şeyi kaybediyor ve yalnızca çöp oluyor. Yani "kaybedenler" tiriplerine girenler bunun cazibesine kapılanlar, istakozun canlı canlı kaynatılması gibi anlamadan kaynayıp giderler ,"olay" kaybedilmiş maçı geri çevirmek cesaretinden geçiyor."
"Yaşamaya ama çöp gibi değil normal yaşamaya mahkûmsan kaybetsen de dik duracaksın, hani "yıkılmadım ayaktayım "diyor ya, ya da "aç gezerim kuyruğumu dik tutarım "muhabbeti gibi.
